De eerste blik naar boven vanaf de drempel is best indrukwekkend: drie trappen hoger is door het dakraam een rechthoek blauwe hemel te zien. “We hebben hier negen meter trap”, rekent Daniël Groos voor. “En zo’n negentig meter vloeroppervlak.” De eerste trap leidt van de voordeur naar de woonkamer en keuken; de tweede naar de vide met slaap- en werkkamer; een derde zal straks omhoog voeren naar het dakterras.
Sinds november 2025 zijn de 33-jarige jurist Daniël Groos en zijn vriendin, huisarts in opleiding Nanke Cui (29), bezig met de afbouw van hun woning in de voormalige Sint Janschool in de Rotterdamse wijk het Oude Noorden. “Je moet niet bang zijn voor verrassingen”, erkennen ze, “maar een kluskavel als dit is wel een manier om aan een ruim en betaalbaar koophuis met karakter te komen.”
Terwijl Nanke nog wordt opgehouden door een spoedgeval, laat Daniël alvast de woning zien. De hoge wand aan één kant van het huis is net afgewerkt met hennepstuc; ondanks de lage temperatuur voelt de lucht daardoor klammig aan. “We werken veel met gerecycled en biobased materiaal”, vertelt Daniël. Hij wijst op een vloerdeel in de ruimte die straks de slaapkamer wordt. “Dit vloerdeel komt uit een van de andere woningen. En we konden betongaas gebruiken dat over was van het FilmLokaal op de begane grond. Zo gaat dat in zo’n kluspand waar iedereen tegelijkertijd aan de slag is.”
Voortbouwen op een voorbeeldontwerp
Dat Daniëls vader architect is, heeft wel meegewogen in de keuze voor een zelfbouwkavel. “Er lag een voorbeeldontwerp van de architect van Steenvlinder”, vertelt Daniël. “maar mijn vader heeft het ontwerp compleet herzien en opnieuw ontworpen naar onze wensen.” Letterlijk zelf bouwen doen de aanstaande bewoners overigens niet, met hun drukke banen. Ze hebben een aannemer, en een bouwteam met wie het soms lastig communiceren is omdat ze uit Oezbekistan komen.
Daniël: “Meestal gaat het overleg goed, maar de natuurkalkmix waarmee de vloer is afgewerkt, had een andere samenstelling dan het bouwteam gewend was. Dat is moeilijk uitleggen wanneer je elkaars taal niet spreekt. Daardoor wordt nog even spannend of de temperatuur van de vloerverwarming straks overal even goed doorgelaten wordt.” Voor dat soort experimenten schrikt een beetje zelfbouwer niet terug, vindt ook Nanke, die inmiddels is gearriveerd. “Ook het hennepstuc verwerkte anders dan het materiaal dat het bouwteam gewend is”, vertelt ze. Toch ziet het eindresultaat er fraai leemachtig uit. “We laten over de hele hoogte van de woning een boekenkast maken langs die wand”, zegt ze enthousiast. “Dat was het eerste wat we zeker wisten bij de bezichtiging: daar komt een hele hoge boekenkast.”
Echt waar? Naar Rotterdam?
Hoe reageerde hun omgeving op de beslissing om zelf een huis te bouwen? “Ze zijn verbaasder over de keus voor Rotterdam dan over de keus voor zelfbouw”, lacht Daniël, geboren en getogen Amsterdammer. Ook Nanke woont officieel nog in de hoofdstad, maar haar wieg stond aan de Maas. Dus toen deze kans voorbijkwam en Nanke in een Rotterdamse huisartsenpraktijk aan de slag kon, was één en één al snel twee. “We hopen dat het hier over maand of twee af is”, zegt ze. “We kijken ernaar uit om hier straks helemaal te landen.”
“Het mooie van een huis als dit”, vinden ze allebei, “is dat het al een leven heeft gehad. We kunnen het nu precies zo maken zoals wij het willen. We zouden nooit in een kant-en-klare schoenendoos willen wonen.”
